Reisverslag Spanje en Portugal 2019

Solar de Aqua de Peixes

Reisverslag

Periode: 14 maart 2019 – 8 april 2019. Afstand: 7.145 km.

Fotorapportage

Voor een uitgebreide fotorapportage ga naar: SmugMug (klik)

Route

  • Zeeland – Buchy (Frankrijk, boven Rouen)
  • Buchy – Mirambeau (Frankrijk)
  • Mirambeau – Bordeau -Villaquiran de los Infantes (Spanje)
  • Villaquiran de los Infantes – Salamanca-Valle del Jerte – Navaconcejo (Spanje)
  • Novaconcejo – Coria- Valle la Vera – Losar de la Vera (Spanje)
  • Losar de la Vera – Villanueva de la Vera – Parque Nacional de Monfraqüe – Trujillo (Spanje)
  • Trujillo – Garrovillas -Valencia de Alcantera (Spanje)
  • Valencia de Alcantera – Marvao – Portalegre – Elvas – Olivenza Rosário (Portugal)
  • Rosário – Estremoz – Elvas – Rosário
  • Rosário – Terena – Barragem do Alvito – Viano do Alentejo
  • Viano do Alentejo – Alvito – Castro Verde
  • Castro Verde – Cuba – São Pedro das Cabecas
  • São Pedro das Cabecas – Barragem de Santa Clara – Cabo de São Vicente
  • Cabo de São Vicente -Carrapate – Villa Nove de Milfontes – Porto Covo
  • Porto Covo – São Bartolomeu da Sera – Santiago do Cacém- Porto da Carrasqueira – Comporta
  • Comporta – Peniche – Consolacao
  • Consolacao – Obidos – Nazaré – Coz
  • Coz – Aqueda – Bico
  • Bico – Bunheiro – Cortegaca – Ovar – Bico
  • Bico – Aveiro – Peso de Régua
  • Peso de Régua – Braga – Soajo
  • Soajo – Lindoso – NP da Peneda-Gerès – Santuario de NS da Lapa Soutelo – Boticas
  • Boticas – Senhora da Graca – Cascate de Figas de Ermelo – Peso de Régua
  • Peso de Régua – Pinhão – Chaves
  • Chaves – Saint Jean de Luz (Frankrijk)
  • Saint Jean de Luz -Bordeau – Mayet (Frankrijk)
  • Mayet – Zeeland

Hoogtepunten van deze reis

Een mooie reis via de Extremaduro in Spanje naar Portugal. In Portugal zijn we onze reis begonnen in de door ons zo geliefde Alentejo. Daarna richting de meest zuidwestelijke punt van het Iberisch schiereiland Cabo de São Vicente. Vervolgens langs de Atlantische kust en een stuk binnenland noordwaarts. Daarna het noorden van Portugal doorkruisend, langs de Douro, richting Spaanse grens, waar onze reis eindigde. Lissabon, Porto, bepaalde delen van de Alentejo en de Algarve hebben we in vroegere jaren bezocht en zijn daardoor niet in deze reis opgenomen, maar natuurlijk wel degelijk de moeite waard.

De hoogtepunten:

Valle del Jerte. Een 50 km lang dal ten noordoosten van Plasencia. Het staat in heel Spanje bekend om de bloei van de anderhalf miljoen kersenbomen die in deze periode bloeien.

Valle la Vera. Een mooi dal met karakteristieke dorpen. Wij zijn in Villanueva de la Vera geweest. Veel oude huizen met overhangende verdiepingen, rustend op houten balken. De vallei ligt aan de zuidflanken van de Sierra de Gredos.

Parc Nacional de Manfragüe. Dit nationaal park is heel mooi. Het ligt aan de rivier de Taag. De fauna is bijzonder door een groot aantal beschermde dieren, zoals monniksgieren, zwarte ooievaars en keizerarenden.

In Trujillo hebben we een stadswandeling gemaakt. Ik vond zelf de Plaza Mayor wat tegenvallen. Er zijn mooiere pleinen in Spanje. We reden dezelfde dag naar Garrovillas en dit dorpje heeft beslist een van de mooiste dorpspleinen in Spanje.

Elvas. We hebben Elvas ook in 2010 bezocht en toen zagen we niet de charme ervan in. Waarschijnlijk het verkeerde moment. Nu vonden we daarentegen Elvas een mooie, levendige en sfeervolle stad. Nauwe straatjes. En het aquaduct is uniek.

Terena is een heel klein dorp, lang de weg van Estremoz naar Elvas. Wij vonden het zeer de moeite waard. Estremoz in het klein.

Alvito. Een klein stadje in de Alentejo. Een kleine parel. De markt is heel gezellig. Het oude centrum is prachtig. We hebben ooit een fotoboek over de Alentejo gemaakt en op de cover van het boek prijkt de Ermida de São Sebastião, een kerkje met Moorse invloeden.

We kwamen voorbij Cuba. Het land Cuba staat hoog op mijn wensen lijst om te bezoeken. Het stadje Cuba vonden we zeker de moeite waard met duidelijke Cubaanse invloeden en natuurlijk de geschiedenis van het stadje. Het stadje claimt dat Columbus hier geboren is, maar de geschiedenis boeken vertellen ons dat Columbus in Genua is geboren.

Een prachtig uitzicht vind je bij de São Pedro das Cabecas. Een 360 graden uitzicht over de omgeving. We hebben er overnacht. De landeigenaar vertelde ons de volgende dag, dat dit niet mocht, maar begreep dat we het niet met opzet deden. Jullie hebben er in ieder geval van genoten, zei hij.

Cabo de São Vicente. De vuurtoren, de rotskust en een mooie zonsondergang. We stonden er op een prachtplek. Gelukkig nog niet al te veel toeristen. Een maand later is het een sunset circus.

Langs de Atlantische kust hebben we bij Carrapate een stuk off-road gereden. Paradijs voor de tribes van surfers. In Porto Covo, een blauwwit stadje met ook weer een prachtige kust hebben we overnacht.

We hebben twee unieke treinstations bezocht in São Bartelomeu de Serra en Santiago do Cacém. Ik hoop dat de Portugezen gaan inzien hoe uniek deze met tegeltableaus verfraaide stations zijn en ze als nationaal erfgoed gaan (op)waarderen.

De Cais Palafitico do Porto da Carrasqueira is een karakteristiek minuscuul getijden haventje in de delta van de rivier Sado. Een flinke storm en alles is verdwenen. Het is krakkemikkig, een geweldige locatie voor fotoreportages.

Obidos. Dit is een must natuurlijk. In 1989 waren we hier voor de eerste keer. Hoewel er veel toeristen komen is het stadje nog steeds de moeite waard om te bezoeken.

Nazaré. Prachtig strand en een mooie oude binnenstad. Als je geluk hebt, wij hadden het helaas niet, zijn er bij de vuurtoren spectaculaire hoge golven te zien. Een fantastisch schouwspel. Nazaré is een plaats die je moet bezoeken. Helaas, maar wel terecht natuurlijk, behoorlijk camper onvriendelijk.

Coz. De Mosteiro de Santa Maria de Coz is de enige bezienswaardigheid van het dorp. Maar beslist de moeite waard om te bezoeken.

Aan de lagune van Aveiro ligt Bico. Prima camperplek. In de haven liggen de typisch spitse lagune vissersbootjes. Aveiro vonden we niet veel aan. Wel de moeite waard is de Igreja Matriz de Cortegaca in Cortegaca. De gehele buitenkant van de kerk is van azulejas. Ook het plaatsje Ovar is de moeite waard. Toen we in Ovar waren was er een processie gaande. Interessant om mee te maken.

In Peso de Régua hebben we twee keer overnacht. Onder de prachtige bruggen over de Douro.

In Braga hebben we Bom Jesus do Monte bezocht. Een bedevaart ’s plaats. Groot, maar te bombastisch vind ik.

In het nationaal park da Peneda-Gerês zijn werkelijk prachtige groepen espiqueiros in de dorpjes Soajo en Lindoso. Espiqueiros zijn typische mais opslagplaatsen, maar ook voorraad schuurtjes voor uien, knoflook, pompoenen. In Spanje heten ze horreos.  Het nationaal park dat zich bevindt op de grens van Spanje en Portugal is adembenemend mooi.

We hadden een foto gezien van een kerkje in een rots. Na lang zoeken vonden we het in een kleine bedevaartsplaats Santuário de NS da Lapa Soutela. Het is ca 10 km ten westen van Vieira do Minho. Het was een omweg waard, niet alleen vanwege het kerkje, maar ook de spectaculaire rotspartijen achter het kerkje. Het lijkt of de gigantische keien maar een klein zetje nodig hebben om naar beneden te donderen.

Vanaf Boticas zijn we door de Serra do Alvãogereden. Een mooi oud landschap. De Rio Olo stort hier omlaag via de Fisgas waterval. Bij Cascate de Figas de Ermelo heb je een mooi uitzicht op de waterval. Het is een heel mooi natuurgebied.

Van Peso de Régua zijn we langs de Douro naar Pinhão gereden. Een prachtig stadje aan de Douro met ook hier een uniek treinstation met tableaus van azuleas. Bij Pinhão zijn in de bergen mooie uitzichtpunten op de Douro. Mat de camper is het wel een uitdaging om er te komen.

 Aanbevolen reisgidsen

  • Extremadura – Pieter Jan van der Linden
  • De Groene Reisgids Midden Spanje – Michelin
  • Camperreisgids Zuid-Spanje – Rob Smits
  • WOMO Gids Süd-Spanien
  • The Rough Guide to Portugal
  • Camperreisgids Portugal- Rob Smits
  • WOMO Gids Portugal

Reisverslag – Denemarken 2017 – 2019

Gershoj

Reisverslag

Periode: 20 mei 2017 – 30 mei 2017. Afstand: 2.915 km.

Fotorapportage

Voor een uitgebreide fotorapportage van onze drie reizen ga naar:  SmugMug (klik)

Route

  • Ribe – Esbjerg – Blåvand – Hvide Sande
  • Hvide Sand – Lyngvig Fyr – Trans – Boubjerg Fyr – Vestervig
  • Vestervig – Thy National Park – Mors Stoer – Stenbjerg Landingsplads – Nørre Vorupør
  • Nørre Vorupør -Hanstholm – Bulbjerg – Lild Strand – Børglum Kloster – Rødhus
  • Rødhus – Märup Kirke – Rudbjerg Knude – Rudbjerg Fyr – Tornby
  • Tornby – Hirtshals – Råbjerg Mile – Skagen – Saeby
  • Saeby – Hals – Mulbjerge -Mariager

Hoogtepunten van deze reis

We volgden de Margriet route, een autoroute van ca 3.700 km die we aanhielden, maar waarvan we ook regelmatig afweken. We hebben ons in deze tien dagen beperkt tot Jutland.

De hoogtepunten:

– Ribe, een mooie oude stad. Wat vooral opvalt is het kleurgebruik. Bijna Caribisch. Het licht was er prachtig. We waren er dan ook tijdens het gouden uur.

– De beeldengroep Mennesket ved Havet. Imposant hoge beelden van mannen, die op water uitkijken. Mooi om te fotograferen.

– De bunkers op het strand bij Blåvand. Een kunstenaar heeft paardenhoofden en staarten eraan verwerkt, wat een prachtig decor is geworden op het strand.

– Het Thy nationaal park, met o.a. een vuurtoren uit 1883. Maar ook de Stenbjerg Landingsplads, Hier staan witte huisjes, waar vroeger de vissers hun gereedschap, netten, e.d. opsloegen. Mooi licht gaf een mooie sfeer.

– Een avond met werkelijk schitterend licht op het kleine strand van Nørre Vorupør. Er stond een forse wind, die hoge golven veroorzaakten. Er lagen prachtige kleurrijke vissersboten op het strand en het licht was magisch. Onze camera’s zijn niet gek op zand, maar we konden dit niet aan ons voorbij laten gaan.

– In de buurt vaan het Børglum Kloster is de Oxholm Mølle. Een bijzondere achtkantige bestolen uit 1857.

–  De Rudbjerg Fyr, een vuurtoren, die in het stuifzand aan het verdwijnen is, was waarschijnlijk de mooiste plek deze vakantie. De ondergaande vuurtoren met de zandverstuivingen er omheen zijn werkelijk spectaculair. Je waant je in een woestijn.

– Den Tilsandede Kirke. Net zoals de Rudbjerg Fyr begon deze kerk na hevige zandstormen in 1775 te verdwijnen.

–  Het strandje bij Mulbjerge. De kust van Oost Jutland is heel anders dan de kust van West Jutland. Het westen en noorden heel woest en ruig, het oosten vriendelijk en wat tam. Maar dit was een idyllisch strandje. Kinderen die met schepnetjes visjes vingen. Een paar witte huisjes. Een houten pier die heel ver in zee gaat.

Reisverslag

Periode 20 mei 2018 – 1 juni 2018.  Afstand 2.900 km.

 Route

  • Sønderborg – Fynshav – Søby – Marstal
  • Marstal – Ommels hoved – Strandby Havn – Ærokøbing
  • Ærokøbing – Marstal – Voderup Klint – Borgnaes -Skoldnaes – Søby – Faaborg
  • Faaborg – Troense – Dageløkke
  • Dageløkke – Hou – Tranekaer – Kelds Nor – Ristinge – Bagenkop
  • Bagenkop – (Lolland) Albuen – Harpelunde
  • Harpelunde – Maribo – Park van Corselitze – Stubbekøbing
  • Stubbekøbing – Møn – Fjaneford Kirke – Møns Klint
  • Møns Klint – Elmelunde Kirke, – Keltby Kirke – Stege – Ulvshale
  • Ulvshale – Nyord – Prætø – Rødvig
  • Rødvig – Stevns Klint – Slot Vallø – Kalmar – Sjølund
  • Sjølund -Christiansfeld – Aabenraa –

 Hoogtepunten van deze reis

We vervolgden de Margriet route. Deze reis deden we de zuidelijke eilanden van Denemarken aan. Allemaal pareltjes. Het weer was net als vorig jaar mediterraan.

De hoogtepunten:

– Sønderborg. Een mooi slot, prachtig gelegen bij het water. Karakteristieke oude bomen om het slot gegroepeerd.

– Het eiland Ærø. Wat een mooi lief eiland. Het hele eiland is een hoogtepunt. Uniek zijn de strand hutten bij Marstal en bij Ærøkøbing.

– De drie oudere vissers, pensioenados, die ’s morgens het leven aan het vieren waren met een biertje bij Stranby Havn op Ærø.

– Ærøkøbing, RIBEeaans intact gebleven.

– Het eiland Langeland. Net als Ærø is het hele eiland voor ons een hoogtepunt. We bezochten de vuurtorens van Hou en van Kelds Nor. Beiden zeer de moeite waard. De klif bij Ristinge is best hoog en stijl en een mooi wandelgebied.

– De haven van Bagenkop, kleurrijk met de oude vissersboten.

– De wandeling naar de vuurtoren van Albuen (Lolland). De vuurtoren is niet bijzonder, de weg er naar toe wel.

– Het gebied bij Maribo met de kleine meren op het toch wel mooie eiland Lolland. Het park van Corselitze is ook zeer mooi.

– Het hele eiland Møn is een hoogtepunt, met als absolute uitschieter deze vakantie de witte krijtrotsen bij Møns Klint. ’s Avonds hebben we bovenop gelopen en ’s morgens waren we zeer vroeg aan de voet van de klif en waren we er een aantal uren alleen. Een mooie ervaring! Het is een imposante steile kust van 7km lang en een hoogste punt van 128m (hoger dan Dover).

– Kerken met interessante muurschilderingen op Møn zijn de Elmelunde Kirke en de Keltby Kirke

– Nyord is een klein schiereiland, verbonden met Møn. Vakwerkhuizen, een mooi achthoekig kerkje en een charmant haventje.

– Rødvig, een bedrijvige vissersplaats.

– Stevns Klint is meer dan de moeite waard. De oude kerk van Højerup,waarvan een gedeelte van de rots in zee is gestort, is zo mooi van eenvoud. De wandeling van de kerk naar de vuurtoren Stevns Fyr is indrukwekkend langs de klif.

Reisverslag

Periode 22 mei 2019 – 31 mei 2019.  Afstand 2.800 km. 

Route

  • Zeeland – Wischhafen (Duitsland)
  • Wischhafen – Glückstadt (ferry Elbe) -Flensburg – Randers – Mellerup
  • Mellerup – Voer (ferry)- Fjellerup – Ebeltoft
  • Ebeltoft – Helgenæs (via Mols Bjerge) – Porskar Stenhus – Skødstrup
  • Skødstrup – Kalo Ruïne – Hov – Samsø (ferry)
  • Roundtrip Samsø
  • Samsø – Kalundborg (ferry)-Sjællands Odde – Hørby
  • Hørby – Kundby – Undløse – Gershøj
  • Gershøj – Frederiksund – Rendsburg
  • Rendsburg – Glückstadt – Wischhafen

Hoogtepunten van deze reis

We pakten de Margriet route in Jutland op, waar we in 2017 waren gestopt. Deze reis deden Djursland, het eiland Samsø en noord Sjælland. We hadden niet zoveel geluk met het weer als in de vorige jaren. De luchten, daarentegen, waren daardoor heel mooi dramatisch.

De hoogtepunten:

– Ebeltoft. We zijn hier heel veel jaren geleden geweest en wilden nog een keer terug. Er is heel veel bewaard gebleven van de oude vakwerkhuizen en oude gebouwen in natuurlijk de vrolijke Deense kleuren. Ebeltoft heeft een leuke sfeer en we hadden een mooie camperplek aan de haven, met een havenmeester die heel goed voor z’n gasten zorgde. Zo goed zijn we nog niet ontvangen.

– Het natuurpark Mols Bjerge.  Mooie golvende landschappen met vaak op de achtergrond de zee. Op het eilandje Helgenæs hebben we bij de vuurtoren gewandeld. Langs het strand waren uitgestrekte velden van lila/roze Engels gras. Mols Bjerge is een must.

Porskar Stenhus. Een van de imposantste ronde dolmens van Denemarken, met een doorsnee van ongeveer 20 meter.

– De wandeling die we maakten bij de Kalo Ruïnewas zeer de moeite waard. Dit moet vroeger een imposante vesting zijn geweest. Ook hier weer mooie velden met Engels gras.

– Het eiland Samsø. Niet spectaculair, maar een vriendelijk groen eiland met mooie kleine dorpjes. We hadden een prachtige camper plek in Ballen, pal aan zee.

– De route van Kalundborgnaar Sjællands Odde was landschappelijk heel mooi. Heuvelachtig met mooie vergezichten.

– We hadden op Sjælland hele leuke camperplaatsen aan het water bij de haven, o.a. in Hørby en Gershøj. Daar kunnen we echt van genieten.

– Mooie kerken in Kundbyand Undløse. De Undløse Kirke heeft mooie muurschilderingen uit 1430 – 1450. Bijzonder is dat alle afgebeelde personen lange neuzen hebben.

 

Map of Denmark

Aanbevolen reisgidsen

  • De Deense Margrietroute, te verkrijgen via www.margrietroute.nl
  • Ontdek Denemarken van de ANWB
  • WOMO gids Denemarken (we hadden ‘m niet bij ons, maar een WOMO gids is voor elk land een aanrader)

Reisverslag – Griekenland 2017

Greece, the main land

Reisverslag

Periode: 9 september 2017 – 10 oktober 2017. Afstand: 7.625 km.

Fotorapportage

Link to SmugMug

Route

  •  Zeeland – Vilsberg Lorraine Les Bouleaux
  • Vilsberg – Palazzago (Italië) (hier woonden wij 8 jaar)
  • Palazzago – Ancona
  • Ancona – Manfredonia
  • Manfredonia – Bari – Igoumenitsa
  • Igoumenitsa – Ioannina
  • Ioannina – Aristi (Voimatis) – Papingo
  • Papingo – Kastoria
  • Kastoria – Agios Germanos – Agios Achilios -Psarades (Prespa Meer)
  • Psarades – Nea Moudania ( Chalkadiki)
  • Moudania – Sithonia – Thessaloniki – Paralia Korinos
  • Korinos – Mount Olympos – Kastraki (Meteora)
  • Kastraki – Volos – Kato Gatzea (Pilion)
  • Kato Gatzea – Paralia Theotokou (Liri) – Kato Gatzea
  • Kato Gatzea – Volos – Macrinitsa – Tsangarada – Agios Ioanis
  • -Agios Ioanos – Davlia (Parnassos)
  • -Davlia – Delphi
  • -Delphi – Itea – Lidoriki – Galaxidi
  • Galaxidi – Nafpaktos – Andirio – Kato Vasiliki
  • Kato Vasiliki -Messolungi – Astakos – Mikikas
  • Mikikas – Lefkada – Agios Ioannis
  • Agios Ioannis – Zalongo – Mytikas
  • Mytikas – Arta – Koronissia – Parga
  • Parga – Koravostasi – Igoumenitsa
  • Igoumenitsa – Bari- Porto Recanati
  • Porto Recanati – Saint Koningbourg – Zeeland

Hoogtepunten van deze reis

Wanneer we op weg zijn naar zuid Italië of in dit geval Griekenland gaan we langs Palazzago, waar we acht jaar hebben gewoond. De camper in de tuin van ons oude huis. Op bezoek bij onze vroegere buren en de hele avond tafelen. Een unieke halteplaats voor ons. Teruggaan naar Griekenland is op zich al een hoogtepunt voor ons. We hebben in dit prachtige land zes jaar gewoond. Wanneer we vaste voet aan land zetten is het voor ons beiden thuiskomen. Ook voor onze honden, ze zijn beiden op Corfu geboren, dus echte Grieken.

De hoogtepunten:

– De mooie oude steenbruggen in de Zagori in Epirus. In 2002 hebben we ook een wandeling gemaakt langs de Vikos Gorge. Maar, met onze honden, waarvan Precious een ongeleid projectiel is, is het nu te riskant. Bij de betonbrug, bij Aristi, die de Voidomatis overspant is het goed toeven (verboden te overnachten).

– De omgeving van en het Prespa meer zelf. Je kan Albanië  en (Noord) Macedonië, zien. Drie landen die het meer omarmen. Het eilandje Agios Achilios is een oase van rust in het Prespa meer. Het eilandje is bereikbaar via een lange loopbrug. Bij het Prespa meer worden gigantes (grote bonen) geteeld. Een prachtig gewas.

– De route van Korinos, om Mount Olympos, naar Meteora. Ook de tabaksteelt onderweg is bijzonder.

–  Meteora is natuurlijk magisch. Wel vroeg op, want na negen uur komen de bussen met toeristen. We zijn er 25 jaar geleden in de winter geweest. Het blijft een wonder, dat op de deze magistrale rotsen deze prachtige kloosters zijn gebouwd.

–  De Pilion. We hebben genoten van de prachtige kusten, maar zeker ook het binnenland.  Een klein juweel was Paralia Theotokou, waar we ook overnacht hebben. Macrinitsa en Tsangarada zijn zeker de moeite waard om een stop te maken.

–  Het gebied rond Mount Parnassos. Orchomenos, de archeologische site, de schatkamer van de Mynyas en er tegenover de kerk van Skripou. Het klooster Jerusalem. Osias Lucas is een must. Helaas commerciëler dan 25 jaar geleden, maar nog steeds bijzonder.

– Delphi, een unieke archeologische site. Het ligt zo mooi en je kan er uren dwalen. We zijn er vele malen geweest en het boeit steeds weer.

– In Distomo zijn we naar het monument geweest ter nagedachtenis aan 232 bewoners van deze plaats, die op 10 juni 1944 werden doodgeschoten door de Duitse bezetters. Op het monument zijn de leeftijden van de slachtoffers vermeld. Alle leeftijdsgroepen zijn vertegenwoordigd. Indrukwekkend.

– Galaxidi. Met vrienden en familie hebben we er vele weekenden doorgebracht. Bij Bruno in pension Ganimedes. Z’n ontbijt was wereldberoemd. Helaas is Bruno gestorven en begraven in Ponte St. Pietro in Italië, vlakbij ons oude huis in Palazzago. Galaxidi is een prachtig plaatsje.

– De brug over de Golf van Korinthos bij Andirio. De brug is een kunstwerk.

– De weg van Astakos naar Mitikas en Mitikas zelf.

–  De overblijfselen van het door een aardbeving geteisterde Plagia. Nu een paradijs voor geiten, ganzen en poezen.

–  Het monument bij Zálongo was voor ons beiden het meest indrukwekkende deze reis. In 1803 stortte een groep van zestig vrouwen, met hun kinderen, zich hier in zee. Vanaf een 700 meter hoge klif, om te voorkomen dat ze in handen zouden vallen van Ali Pasha’s zoon Veli. Het verhaal gaat dat de vrouwen, voordat ze sprongen, dansten en zongen. De dans van Zalongo.

– Het Byzantijnse kerkje bij Agios Dhimitrios Katsourris. De papas liet ons binnen om te fotograferen. Een van de mooiere kerkjes die we in Griekenland hebben bezocht.

– De weg naar Koronissia, een lange weg die meandert door de lagoon. Een paradijs voor heel veel vogels, onder meer reigers en flamingo’s.

– Het land van de Souliats, een groep van Albanese Orthodoxe Christenen die hier 11 dorpen bevolkten. Wat een prachtig gebied! Zo puur.

Aanbevolen reisgidsen

  • WOMO gids, Mit den Wohnmobil nach Griechenland
  • The rough guide to Greece